14:03:57 1399/11/18

گفت و گوی نوداد با مهندس شوکت پور، مدیر دپارتمان پروژه های فناوری اطلاعات آریاهمراه

"فروش سرویس" خدمت جدید ما است



 گفت و گو با مهندس مهدی شوکت پور که سرپرست پروژه های "مراکز داده" در بسیاری از شرکت ها و سازمان ها،اعم از راه اندازی و طراحی،بوده و سابقه آموزش در این حوزه را برای بسیاری از متخصصان شرکت های معتبر در کارنامه دارد،حاوی نکات جالب و در عین حال قابل تأملی است.

از لابه لای گفته های او می توان متوجه شد راه اندازی مراکزداده در کشور با چه چالش هایی رو به روست،چه مسایلی جدی گرفته نمی شوند و کدام موارد برای مدیران اهمیت بیشتری دارند.

از گفت و گو با او می توان متوجه شد چه تفاوتی میان دیدگاه مدیران دولتی و خصوصی در این حوزه وجود دارد و چه مقاومت عجیبی برای جابه جایی دیتا در بین سازمان ها شکل گرفته است.

او که مدیر دپارتمان ... در شرکت خوشنام "آریاهمراه" نیز است در این مصاحبه از اقدامات و برنامه های آتی دپارتمانش نیز سخن گفت.

مصاحبه او را با نوداد بخوانید:

در چند وقت اخیر شاهد هستیم که تمایل اشخاص،حالا چه حقیقی و چه حقوقی، برای استفاده از سرورهای ابری و مجازی افزایش پیدا کرده است.از نظر شما دلایل این استقبالی که صورت گرفته،چیست؟

با توجه به هزینه های نگه داری سرور،اشخاص و سازمان ها برای اینکه بهره وری خود را بالاتر ببرند و از منابع موجود استفاده کنند،به سمت استفاده از سرورهای ابری گرایش پیدا کرده اند.اهمیت دیتا و تجهیزاتی که بتواند آن را نگه داری کند،با توجه به گسترش کسب و کارهای مبتنی بر IT، بر کسی پوشیده نیست.

سرور ابری و مجازی دیگر مستقل از فضا و مکان است.زیرساخت و فضا نمی خواهد،لازم نیست پول آب و برق و گاز بدهی و مهمتر از همه دیگر درگیر موارد متعدد نگه داری از آن نیستی.این استارتاپ هایی که شکل گرفته اند را ببینید.قبلا باید برای تست کردن محصولشان هم سرور می خریدند و برای تجهیزات مورد نیاز هزینه می کردند.اما حالا با چند کلیک می توانی به آنچه نیاز داری دست پیدا کنی و درگیر خرید و نصب و راه اندازی و پشتیبانی نشوی...

در این حالت هر کسی هم به کار خود مشغول می شود و تمرکزش را روی همان کار می گذارد...

دقیقا.استارتاپی که نوپا است دیگر درگیر مشکلات مختلف دیتاسنتر نمی شود.برنامه نویس کارش را می کند و سایر پوزیشن ها هم بدون دغدغه امور خود را انجام می دهند.

در سازمان ها و شرکت های بزرگ چطور؟آیا این مقاومت که حاضر نیستند دیتای خود را در اختیار جای دیگری قرار دهند، در آنها وجود ندارد؟

یکی از بزرگترین چالش ها در کشور ما همین مسأله است.متاسفانه در کشور ما فرهنگ اینکه دیتا را در اختیار سازمان دیگری قرار دهی جا نیفتاده است.هیچ سازمانی هم حاضر نمی شود اطلاعات خود را در اختیار سازمان دیگری قرار دهد.همه سازمان ها اطلاعات خود را بسیار مهم و محرمانه می دانند که نمی توان آنها را منتقل کرد!

واقعا نمی شود یک جایی این دیتا را جمع کرد؟

می شود اما فرهنگش جا نیفتاده.چندی پیش شرکت زیرساخت اقدام به راه اندازی دیتاسنترهای مختلف در سطح کشور کرد و فراخوان بهره برداری از آنها را داد اما معلوم نیست ته ماجرا چه شد.

شما ببینید،بانک ها اطلاعات مشتریان خود را دارند، ثبت احوال هم همین طور،راهداری برای خودش جداگانه این اطلاعات را ذخیره کرده،ارگان های دیگر هم به همین شکل.خب،نمی شود این اطلاعات را در یک جا متمرکز کرد؟ یعنی هر سازمانی باید جداگانه پول تجهیزات و نگهداری بدهد؟ می توان همه اینها را در یک "ابرخصوصی" جمع کرد و همه سازمان ها نیز از آن بهره ببرند.

به نظر شما مهمترین دلیلی که باعث می شود این مهم رخ ندهد،چیست؟

عدم اعتماد.شما دو سازمان را پیدا نمی کنی که به هم اعتماد کنند و دیتا را در اختیار یکدیگر بگذارند.سازمان الف دیتاسنتر بزرگی دارد،چه اشکالی دارد که سازمان ب از آن استفاده کند؟ اما همان طور که پیشتر گفتم همه اطلاعات خود را محرمانه می دانند و حاضر نیستند آن را در اختیار دیگری قرار دهند.

اینکه استارتاپ ها می آیند و از سرورهای ابری و مجازی استفاده می کنند، شاید چون در ابتدای راه هستند، فعلا نمی خواهند هزینه کنند و اطلاعات مهمی هم ندارند، بعد از مدتی هم با ارائه سرویس مناسب ادامه خواهند داد...

برای آنها مهم این است که سرویس خود را ارائه کنند.هزینه اضافه برایشان توجیه ندارد.برای سازمان ها و شرکت های بزرگ هم همین طور.به جای اینکه بیایند و یک دیتاسنتر با آن همه تجهیزات راه اندازی کنند و بعد از چند سال هم تجهیزات مستهلک شود و مجبور به تعویض آنها شوند، می توانند از دیتاسنترهای دیگر بهره ببرند.خیلی به نفعشان است اما این کار را به خاطر دلایلی که بر شمردیم،نمی کنند.

اما بالاخره این اتفاق باید بیفتد ...

بله.بالاخره رخ می دهد.الان و با این وضعیت نرخ ارز راه اندازی دیتاسنتر اصلا توجیه اقتصادی ندارد.راه اندازی یک دیتاسنتر کوچک حتی اگر بستر زیرساختی آن هم آماده بشد،در این مقطع چندین میلیارد هزینه دارد.

نگه داری این همه اطلاعات که روز به روز بر حجم آن افزوده می شود،نیاز به امکانات سخت افزاری زیادی دارد و در آینده از توان سازمان ها خارج می شود.اما اینکه چه زمانی این اتفاق می افتد، معلوم نیست!

برای راه اندازی دیتاسنتر در کشور از استانداردهای جهانی استفاده می شود یا استاندارد دیگری مدنظر قرار دارد؟

اگر اشتباه نکنم در سال 94 بود که سازمان تنظیم مقررات اعلام کرد باید استاندارد خاصی برای این امر اعمال شود.آمدند و DC100 را درست کردند!یعنی همه استانداردهای جهانی را در یک کاسه ریختند تا استاندارد خودشان را درست کنند.اما خروجی اش فقط یک چک لیست بود!

 بعد هم اعلام کردند که این استاندارد، سه سطح یک و دو و سه دارد و بالاترینش یک است!یعنی برعکس استانداردهای جهانی که هر چه عدد بالاتر باشد،استانداردش هم بالاتر است،اینجا برعکس عمل کردند که حالا خیلی هم مهم نیست.اما کمی بعد سازمان نظام صنفی وارد ماجرا شد و گفت که متولی این امر ما هستیم نه سازمان تنظیم مقررات.نتیجه بحث این شد که یک کارگروه مشترک تشکیل شود و آنها با هم این استاندارد را تعریف کنند.DC100 هم بلا استفاده شد!

اجازه بدهید طور دیگری سوال کنم.اصلا تا چه اندازه این استانداردها برای راه اندزی دیتاسنترها در کشور رعایت می شود؟

رعایت استانداردها باید یک خروجی داشته باشد.اما اجازه بدهید من یک مورد را ذکر کنم.به طور مثال در بحث انرژی دیتاسنتر.رعایت استاندارد باید منجر به کاهش انرژی در دیتاسنتر شود اما برای فلان مدیر IT در فلان سازمان دولتی اصلا اهمیت ندارد که مثلا 10 میلیون تومان پول برقش کمتر شود.ما تجربه این کار را در یک سازمان خصوصی هم داشتیم.مدیر بخش خصوصی حساب و کتاب می کرد که اگر نیروگاه برق بزند ممکن است این پروژه به نفعش تمام شود اما در سازمان های دولتی این نگاه وجود ندارد.

رعایت استانداردها در دیتاسنتر باید به پایداری سرویس و اطلاعات کمک کند.وقتی یکی از مهمترین دیتاسنترهای کشور حتی برای ماشین های مجازی خود redundancy نگذاشته و سرویس هایش خوابید و 4 روز بحرانی برای بسیاری از سازمان ها در کشور رخ داد،باید سوال پرسید اعمال این استانداردها چقدر جدی گرفته می شود.

مدیر یک شرکت حاضر نیست برای "آدیت" دیتاسنتر 700 میلیون هزینه کند چرا که با این مبلغ می تواند بخشی از بدهی هایش را کاور کند و این قضیه برایش اهمیت بیشتری دارد.

شما مدیر دپارتمان پروژه های فناوری اطلاعات آریا همراه هستید.از فعالیت های آریاهمراه در این حوزه و چالش های موجود برای مخاطبان ما بگویید و اینکه چه برنامه هایی برای آینده دارید؟

دپارتمان ما سه بخش دارد که البته به دنبال تغییر و بهینه سازی این ساختار هستیم.یک بخش مربوط می شود به طراحی زیرساخت که بیشتر مربوط به طراحی و راه اندازی دیتاسنتر می شود.

بخش دیگر در حوزه IT فعال است که خرید و فروش تجهیزات و راه اندازی سرویس را شامل می شود و یک بخش هم پشتیبانی است که به پشتیبانی از پروژه ها می پردازد.

در همین بخش پشتیبانی، آن مشکلات فرهنگی که پیشتر درباره اش حرف زدیم نیز وجود دارد.سازمانی برای پشتیبانی پروژه اش مناقصه می گذارد اما عملا این اتفاق نمی افتد و مناقصه اش برای تامین نیرو است!

در ضریب بسیار بالایی از این پروژه ها، کارفرما شرط می گذارد به افرادی که در آن پروژه فعال هستند،نباید دست بزنید،اگر تجهیزات هم خراب شد باید بخرید! شرکت ها هم حساب و کتاب می کنند و می بینند که شرکت در این مناقصه ها به ضررشان است.بسیاری از شرکت ها در حال خروج از این گونه پروژه ها هستند.

خرید و فروش تجهیزات هم با این اوضاع تحریم و ارز بسیار پردردسر است.از مشکلات مربوط به وارد کردن تجهیزات گرفته تا ترخیص آنها از گمرک.

انتظار دارید با سود کمی پروژه ها را انجام دهید اما اکثرا آنها زیانده می شوند.ما پروژه ای را با 40 درصد سود برنده شدیم اما نرخ ارز ناگهان بالا رفت و ما بعد از صحبت با کارفرما،تونستیم نرخ ارز را در پروژه تعدیل کنیم و سود ما از این پروژه به 20 درصد کاهش یافت.می خواستیم خرید کنیم اما نرخ ارز دوباره بالا رفت و ما مجبور شدیم صبر کنیم چرا که دیگر نمی شد کارفرما را برای تعدیل نرخ ارز در پروژه راضی کرد.به خاطر صبر کردن،پروژه با تاخیر تحویل می شود و آن زمان هم باید بابت تاخیر جریمه بپردازیم.البته با رایزنی های انجام شده،الحمدالله در این مورد اجناس تحویل شد و جریمه ای هم تعلق نگرفت.

از چالش ها گفتید.از طرح های جدید هم بگویید...

برنامه ما این است سه بخشی که ذکر کردم به کارشان ادامه دهند اما بخش جدیدی که روی آن متمرکز شده ایم و مدیرعامل محترم نیز در این زمینه ما را حمایت می کنند،ارائه سرویس است.ارائه سرویس به این معنا که به سازمان ها بگوییم که خودشان را درگیر سخت افزار و نیروی انسانی راه اندازی دیتاسنتر نکنند و خدمات خود را از دیتاسنتر ما بگیرند.داریم اعتماد آنها را جلب می کنیم که البته با توجه به چالش هایی که در این زمینه وجود دارد و در ابتدای مصاحبه در خصوص آن بحث کردیم،کار انرژی بری است اما شدنی است.الان یک سری شرکت ها هم که کارشان قبلا فروش سخت افزار بود ،در بخش کلاد و فروش سرویس ورود کرده اند.

شما ببینید در این اوضاع و احوال کرونا بسیاری از مدارس و سازمان های آموزشی به سمت آموزش مجازی رفته و اقدام به خرید تجهیزات کرده اند اما برای پهنای باند و نگهداری از تجهیزات به مشکل خورده اند چرا که متخصص این حوزه نیستند و تخصص آنها چیز دیگری است.خب، این کار را باید به شرکت هایی بسپارند که کارشان این است و ما هم به این حوزه ورود کرده ایم.

یا بیمارستان ها...کار آنها پزشکی است نه IT و به جای اینکه اتاقی در بیمارستان را "سرور روم" کنند و به مشکلات عدیده ای بخورند، می توانند از دیتاسنترهای شرکت های معتبر استفاده کنند.

دیتاسنترهای آریاهمراه برای کسانی که می خواهند مشتری اش بشوند، امن و باثبات است؟

آریاهمراه در صنعت IT کشور بسیار خوشنام است و قطعا سرویسی که ارائه می دهد نیز مطمئن است تا خدای نکرده به برندش آسیبی نرسد.ما با دیتاسنترهایی که در اختیار داریم سرویس هایی در اختیار مشتریان خود قرار می دهیم که نگران زیرساخت نباشند و با خاطری آسوده به کار تخصصی خود بپردازند.

ممنون بابت وقتی که گذاشتید و به سوالات پاسخ دادید.

موفق باشید.

0
0

نسخه قابل چاپ

از سراسر وب

نظر ها