12:21:43 1398/5/7

تأثیر مهدویان از سینمای کیمیایی



محمد حسین مهدویان،کارگردان سینمای ایران، به بهانه تولد مسعود کیمیایی، از کارگردانی او و تاثیری که از فیلمهایش گرفته سخن می گوید.

گزیده حرفهای کارگردان "لاتاری" را در ادامه بخوانید:

اولین فیلم‌هایی که از او تماشا کردم در تلویزیون بود، مثلا «تیغ و ابریشم».  آن زمان اصلا نمی‌دانستم کارگردان این فیلم‌ها چه کسی است. دقیقا در برهه‌ای که آدم‌ها بی‌توجه به کارگردانان فقط تماشاگر فیلم‌ها هستند.

اولین فیلمی که از کیمیایی در سالن سینما دیدم، «ضیافت» بود. همان زمان این فیلم را چندبار در سینما تماشا کردم. «ضیافت» فیلم بسیار پر خون و احساسی بود. البته پیش از این «قیصر» را به شکل ویدئویی تماشا کرده بودم و نمی‌دانستم کارگردان این دو فیلم یک نفر است.

شیفته کیمیایی بودم و بعدها متوجه شدم فیلم‌هایی که دوست داشتم ماحصل کارگردانی شخصی به نام مسعود کیمیایی بوده است. همان زمان بود که او را جدی‌تر دنبال کردم. منتظر بودم فیلمی بسازد، و همه آنچه تا آن روز ساخته بود را تماشا کردم. دنیایی که کیمیایی در فیلم‌هایش می‌ساخت بسیار شگفت‌انگیز بود.

به خاطر دارم در آن دوره که فیلم «فریاد» ساخته شد، چندان مورد اقبال قرار نگرفت، اما من که آن زمان در بابل زندگی می‌کردم، مدام به سینمای شهرمان سر می‌زدم و منتظر بودم «فریاد» در شهرمان اکران شود.

منکر این نیستم که همواره شیفته سینمای کیمیایی بوده‌ام و حتما بارها به این فکر کرده‌ام که فیلمی با حرارت فیلم‌های کیمیایی بسازم. نه این‌که بخواهم کپی آن فیلم‌ها را بازآفرینی کنم، بلکه می‌خواستم تحت تاثیر آن فضا، با همان الگو و معیارهای قهرمان‌سازی؛ خودسری، شعور و جرئت، فیلمی بسازم. مثلا در فیلم «لاتاری» در یکی از صحنه‌های پایانی فیلم اصرار داشتم که قتل با چاقو اتفاق بیفتد.

البته به من اجازه ندادند که چنین صحنه‌ای را ثبت کنم و گفتند نباید خونی با چاقو ریخته شود. این شد مهم‌ترین حسرت من در فیلم که قتل با چاقو نیست و شخصیت اصلی در درگیری چاقو را پرت می‌کند و با دست طرف درگیری را خفه می‌کند.

وقتی تولد کیمیایی است یعنی او یکسال پیرتر شده است. برایم این مساله اصلا خوشاید نیست، هرچند آرزو می‌کنم سایه‌اش دراز باشد و عمرش طولانی و هر سال فیلم بسازد تا ما هر سال تولدش را با فیلم تازه‌اش جشن بگیریم.

0
0

نسخه قابل چاپ

از سراسر وب

نظر ها